Miasto i Gmina Tuchów położone są na terenie Pogórza Ciężkowicko - Rożnowskiego. Samo miasto położone jest 16 kilometrów od Tarnowa, około 100 km od Krakowa i 80 km od granicy polsko - słowackiej. Historia miasta jest niezwykle długa i bogata. Najwięcej sławy przysparza mu obecnie obraz Matki Bożej w kościele ojców Redemptorystów, koronowany w roku 1904, warto jednak pamiętać, że osada mieszkalna istniała w tym miejscu już w okresie rzymskim, a od czasów Kazimierza Wielkiego Tuchów nieprzerwanie posiada prawa miejskie.
Historia Tuchowa, miasta leżącego 16 kilometrów od Tarnowa i około 100 kilometrów od Krakowa sięga prawdopodobnie czasów rzymskich, gdy istniała już w tym miejscu osada mieszkalna. Pierwsza pewna, pisana informacja pochodzi z początku XII wieku, gdy wieś Tuków (Tucov) przekazana została Benedyktynom tynieckim przez żonę księcia Władysława Hermana . Informuje o tym dokument legata papieskiego Idziego z roku 1105.
Na początku XIV wieku zaczęła funkcjonować w Tuchowie kopalnia soli. To dzięki jej prosperowaniu Kazimierz Wielki na wniosek opata tynieckiego Bogusława nadał w 1340 wiosce prawa miejskie w oparciu o prawo magdeburskie. Z tego okresu pochodzi również herb miasta - dwa złote skrzyżowane klucze, z mieczem pośrodku, umieszczone na niebieskim tle heraldycznej tarczy.
W kolejnym stuleciu nadal wydobywano w Tuchowie sól, rozwijało się również rzemiosło - mieli tu swoje warsztaty m. in. szewcy, garncarze, tkacze, krawcy, stolarze, bednarze, kowale, kuśnierze, funkcjonował młyn i warzelnia piwa.
Dochody z wydobycia soli i handlu powodowały, że miasto szybko się rozwijało, a tuchowscy kupcy docierali do Wiednia i Rzymu, Lwowa i Moskwy oraz Berlina. Ten stan pomyślności uległ zmianie w XVII wielu. Wówczas to liczne wojny i najazdy obcych wojsk, a także pożary i epidemie doprowadziły do upadku wiele polskich miast, w tym również Tuchowa.
Od 1597 roku rozwijał się kult cudownego obrazu Najświętszej Marii Panny. Wieści o cudach jakie się działy przy obrazie w Tuchowie, rozchodziła się szybko i coraz szerzej. Już w latach trzydziestych następnego stulecia na dzień Nawiedzenia Matki Bożej przybywało do Tuchowa po 15 tysięcy ludzi i była to na ówczesne czasy niemała liczba.
Od czerwca 1772 roku w wyniku pierwszego rozbioru Tuchów znalazł się w granicach cesarstwa austriackiego. Stan ten nie sprzyjał rozwojowi miasta, choćby ze względu na brak niezbędnych połączeń komunikacyjnych. Lepsze czasy dla miasta przyszły w latach 50. i 60. XIX wieku. Wówczas to zorganizowano pocztę, zbudowano drewniany most na Białej, pozwolono też osiedlić się Żydom. W mieście działała wielka garbarnia dostarczająca surowca do wyrobu butów. W Tuchowie pracowało wówczas 60 szewców, produkując 12 tysięcy par butów rocznie. Ożywienie gospodarcze przyniosło także uruchomienie linii kolejowej Tarnów - Leluchów.
W czasie l wojny światowej toczono tu ciężkie walki, a miasto zostało zniszczone ostrzałem artylerii. Zniszczony został ratusz, uszkodzony kościół św. Jakuba, spalony budynek Kasy Oszczędności, uszkodzone zabudowania wokół rynku. Wojska rosyjskie zdobyty ostatecznie Tuchów, w klasztorze Redemptorystów i we dworze urządzono szpitale wojskowe; budynek "Sokoła" zamieniono na cerkiew dla rosyjskich żołnierzy. W okresie okupacji rosyjskiej od listopada 1914 roku do maja 1915 roku z ponad trzech tysięcy mieszkańców Tuchowa pozostało w miasteczku zaledwie 500, pozostali zginęli lub uciekli. Wojna zakończyła się dla mieszkańców Tuchowa po przełamaniu frontu w dniach 4 i 5 maja 1915 roku, ale miasto zostało w wyniku działań wojennych zniszczone, a mieszkańcy znaleźli się w trudnym położeniu.
W okresie międzywojennym częściowo zniszczone rzemiosło powoli dźwigało się po wojennych stratach. Miasto uniknęło natomiast zniszczeń podczas II wojny światowej. Obecnie Tuchów jest siedzibą gminy obejmującej miasto Tuchów oraz 12 miejscowości - Buchcice, Burzyn, Dąbrówkę Tuchowską, Jodłówkę Tuchowską, Karwodrzę, Lubaszową, Łowczów, Mesznę Opacką, Piotrkowice, Siedliska, Trzemesną i Zabłędzę.
