Rozmowa z Andrzejem Jakimowskim, reżyserem filmu „Imagine”, laureatem Grand Prix 27 Tarnowskiej Nagrody Filmowej
Odbierając nagrodę za film powiedział Pan, że często przyjeżdża do Tarnowa na festiwal. Dlaczego?
Bo to bardzo sympatyczna impreza. Spotyka się tutaj zacne grono znawców kina. Tarnów to zaciszne, ale dobre miejsce do rozmów o kinie. Pamiętam swój pierwszy przyjazd do Tarnowa, ludzi, których tutaj spotkałem, czy rozmowy, które odbywaliśmy. Prezentując kolejne filmy cały czas miałem nadzieję że uda mi się na tym festiwalu zdobyć nagrodę.
Historia opowiedziana w pańskim filmie oparta jest na faktach?
Powiedziałbym raczej, że inspirowana jest faktami, ale fabuła jest oryginalna, nie oparta na rzeczywistych wydarzeniach. Główna postać przypomina bardzo prawdziwych instruktorów orientacji przestrzennej. To nie jest delikatny i subtelny film. Opowiada o dość brutalnym zderzeniu z rzeczywistością, które zdarza się wielu osobom i opowiada o trudnej sytuacji, w jakie znalazł się bohater.
Jak publiczność przyjmuje opowiadaną przez Pana historię?
Film był pokazywany w Warszawie. Podczas Warszawskiego Festiwalu Filmowego otrzymał Nagrodę Publiczności oraz nagrodę za reżyserię. Nagroda w Tarnowie nie jest zatem pierwsza, ale równie miła.
Czy nagrody na festiwalach filmowych pomagają twórcom. Czy łatwiej jest później otwierać różne drzwi?
One nie są od tego, aby otwierać drzwi. Podczas takich imprez jak w Tarnowie chodzi raczej o to, by publiczność mogła się spotkać z autorami filmu, żebyśmy mogli porozmawiać o filmach, żeby mogli porozmawiać o tym także krytycy. Festiwale służą zatem raczej komunikacji i to jest w nich najfajniejsze. To świetna okazja, żeby ludzie mogli się spotykać, a Tarnów taką arenę spotkania stwarza.
Myśli Pan już o kolejnym filmie?
Mam pewne plany. Nie chcę specjalnie o nich rozmawiać, aby nie zapeszyć. Chętniej będę o nich opowiadał, gdy będą już o włos od realizacji, albo gdy będę już to robił.
Dziękuję za rozmowę