Tarnowscy archeolodzy zajrzeli do wnętrza glinianej grzechotki sprzed dwóch tysięcy lat i dowiedzieli się, co odpowiada za dźwięk instrumentu. Sprawdzenie, co kryje się w środku zabytku bez konieczności jego uszkadzania, możliwe było dzięki wykorzystaniu zaawansowanego tomografu komputerowego udostępnionego przez Instytut Nafty i Gazu.
Dzięki wykorzystaniu zaawansowanego tomografu komputerowego, archeolodzy z Muzeum Ziemi Tarnowskiej zdołali zajrzeć do wnętrza unikatowej, glinianej grzechotki sprzed dwóch tysięcy lat odnalezionej w Pasiece Otfinowskiej, nie naruszając jej struktury. Sukces badania był możliwy dzięki udostępnieniu przez Instytut Nafty i Gazu specjalistycznej aparatury badawczej. Choć tomografia komputerowa kojarzona jest głównie z medycyną lub przemysłem ciężkim, krakowski Instytut udowadnia, że dysponuje technologią o szerokim spektrum zastosowań społecznych i naukowych. Skanowanie wykonane przez mgr inż. Katarzynę Drabik pozwoliło na precyzyjną, nieinwazyjną analizę obiektu. Wyniki badania ujawniły nie tylko grubość ścianek naczynia, ale przede wszystkim zawartość komory wewnętrznej – luźne grudki gliny, które od wieków odpowiadały za dźwięk instrumentu. To kolejny sukces po badaniu liczącej siedem tysięcy lat neolitycznej „nogi z Gwoźdźca”. Możliwość sprawdzenia, co kryje się w środku zabytku bez konieczności jego uszkadzania, to przełom dla konserwacji i edukacji i symbol nowoczesnego podejścia do archeologii.
