W wierzchosławickiej bibliotece otwarta została wystawa prac plastycznych pacjentów Oddziału Dziennego Psychiatrii w Wierzchosławicach. Wernisaż wystawy odbył się z udziałem wyjątkowego gościa. Marek Piekarczyk nie tylko zagrał, ale też podzielił się osobistymi doświadczeniami.
Bliskość, relacje i uczucia – to one, zdaniem Marka Piekarczyka, pomagają przetrwać najtrudniejsze chwile. Wokalista był gościem wernisażu prac plastycznych pacjentów Oddziału Dziennego Psychiatrii w Wierzchosławicach, działającego przy Centrum Zdrowia Psychicznego. Poruszającą ekspozycję w holu książnicy można oglądać przez tydzień.
Spotkanie z Markiem Piekarczykiem cieszyło się ogromnym zainteresowaniem, a sala wypełniła się do ostatniego miejsca. Wydarzenie przyciągnęło osoby poszukujące nie tylko inspiracji artystycznej, ale także refleksji nad ludzką wrażliwością i kondycją psychiczną. Gość dzielił się osobistymi doświadczeniami. Choć podkreślał, że nie zmaga się z depresją w sensie klinicznym, otwarcie mówił o trudnych momentach w życiu, przyznając, że zdarzają się dni i chwile szczególnie wymagające. Zwrócił uwagę, że dla niego najtrudniejsze bywają poranki. Czas, w którym człowiek musi zmierzyć się z własnymi myślami i emocjami. Artysta podkreślał, że jednym z najważniejszych sposobów radzenia sobie z takimi stanami jest obecność drugiego człowieka. Wspominał także trudny okres, kiedy opiekował się w USA dwójką dzieci i gdzie ogromnym wsparciem była dla niego zarówno praca, jak i silne emocje związane z odpowiedzialnością za najbliższych. Zaznaczył, że sztuka może być nie tylko sposobem wyrażania siebie, ale także narzędziem pomagającym przetrwać trudne doświadczenia. Według niego wielu wybitnych artystów to osoby szczególnie wrażliwe, często wykraczające poza przyjęte normy. Jednocześnie podkreślił, że nie wierzy w pojęcie „normalności” – każdy człowiek jest inny, a różnorodność stanowi wartość.
Po części rozmów nadszedł czas na muzykę. Marek Piekarczyk przy akompaniamencie gitary Tadeusza Apryjasa wykonał utwory własnego autorstwa, a także piosenki o miłości. Słuchacze spontanicznie dołączali do refrenów, a wspólny śpiew budował wyjątkową więź między artystą, a słuchaczami. Po części oficjalnej wielu uczestników podchodziło do artysty, by porozmawiać, zrobić wspólne zdjęcie i podzielić się refleksjami. Na zakończenie uczestnicy mieli okazję obejrzeć poruszające prace artystyczne, które dopełniły przekaz całego spotkania. Wydarzenie pozostawiło po sobie silne emocje i skłoniło do refleksji nad rolą sztuki w życiu człowieka jako przestrzeni prawdy, wrażliwości i autentycznego dialogu.
