Kobiety Tarnowa

Rok 2021 został w Tarnowie ogłoszony Rokiem Kobiet. Z tej okazji rozpoczynamy cykl poświęcony kobietom Tarnowa - zarówno tym, które spędziły tu całe swoje życie, jak i tym, które dziwnym czasami zbiegiem okoliczności związały swój los z miastem, zostawiając w nim trwały ślad.



Stefania Łącka (1914 -1946)

Angażowała się w działalność szkolnego teatru, orkiestry oraz w harcerstwo. Pracowała jako redaktorka tygodnika diecezji tarnowskiej „Nasza Sprawa”. Za udział w konspiracyjnej pracy została aresztowana i osadzona w więzieniu w Tarnowie, a następnie wywieziona do niemieckiego obozu koncentracyjnego KL-Auschwitz. Stefania Łącka obóz przeżyła i spełniła potem swoje największe marzenie - jesienią 1945 rozpoczęła studia na wydziale polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. czytaj dalej...

Debora Wechsler (1807 – 1887)

W drugiej połowie XIX wieku była kobietą znaną i szanowaną nie tylko w środowisku tarnowskich Żydów, ale także ogółu Tarnowian. Samodzielna, ofiarna i wpływowa. Nie bez powodu, wśród skomplikowanej inskrypcji z jej nagrobka odczytać można zdanie, że była „wielką dobrodziejką świętej gminy żydowskiej w Tarnowie”. Debora Wechsler przez całe swoje życie kierowała się miłosierdziem wobec bliźniego. czytaj dalej...

Wanda Wróblewska–Składzień (1919 – 2005)

Urodziła się w rok po zakończeniu pierwszej wojny światowej, by w drugiej dojść do stopnia podporucznika. Niedoszła konstytucjonalistka, której nie dane było dokończenie przewodu habilitacyjnego, prawniczka, inicjatorka utworzenia Tarnowskiego Towarzystwa Przyjaciół Węgier, miłośniczka kultury. Wanda Wróblewska-Składzień zapisuje się na wielu kartach historii Tarnowa. czytaj dalej...

Stefania Hanausek (1915 – 1941)

Miała zaledwie 26 lat gdy rozstrzelano ją w lesie Kruk na obrzeżach Skrzyszowa. Uratowała wiele osób niszcząc listy denuncjujące Polaków i uprzedzając o możliwych aresztowaniach i represjach. Na miejscu stracenia Stefanii Hanausek stoi dziś pomnik-mauzoleum, a jedna z tarnowskich ulic nosi jej imię. czytaj dalej...

Elżbieta Drużbacka (około 1698 – 1765)

Można ją uznać za pierwszą poetkę staropolską, choć krytycy literatury nie zostawiali na jej twórczości suchej nitki, oceniając ją jako bezwartościowe wierszoklectwo. Nie wiadomo jak wyglądała. Wiadomo natomiast, że wybrała Tarnów jako ostateczny cel swej tułaczki po szlacheckim wielkim świecie. czytaj dalej...

| | | |